مبانی تراوایی در خواص سنگ های مخزن

تراوایی

تراوایی در سنگ مخزن را می توان به عنوان توانایی انتقال سیال از میان حفرات مرتبط با یکدیگر عنوان کرد. در حالت کلی با توجه به اینکه مقاومت در برابر جریان حرکتی سیال با توجه به جهت آن تغییر می کند، تراوایی را باید به عنوان یک تنسور در نظر گرفت، هرچند که در عمل تراوایی به عنوان یک پارامتر اسکالر در نظر گرفته می شود در صورتی که این فرض تنها در محیط متخلخل ایزوتروپیک صحیح می باشد.

تراوایی مطلق را می­توان در آزمایشگاه و با استفاده از یک گاز بی­ اثر (معمولا نیتروژن) اندازه­ گیری کرد که سبب نفوذ گاز به تمام منافذ گردیده و واکنش شیمیایی میان گاز و محیط متخلخل به حداقل می رسد.

هنگامی که چند فاز و یا ترکیبی از چند سیال به صورت همزمان در محیط متخلخل در جریان باشند، تراوایی اندازه­ گیری شده  نسبت به تراوایی مطلق کمتر بوده و تراوایی موثر نامیده می شود.